Start Aktualności TRIDUUM I ŚWIĘTA WIELKANOCNE 2017
TRIDUUM I ŚWIĘTA WIELKANOCNE 2017

 

„Największe misteria ludzkiego odkupienia sprawuje Kościół co roku począwszy od Mszy wieczornej Wielkiego Czwartku aż do Nieszporów Niedzieli Zmartwychwstania. Czas ten słusznie jest określany jako „Triduum Chrystusa ukrzyżowanego, pogrzebanego i wskrzeszonego”. Nazywa się go „Triduum Paschalnym”, ponieważ uobecnia się wtedy i uskutecznia misterium Paschy, to jest przejścia Pana z tego świata do Ojca. Przez sprawowanie tego misterium w znakach liturgicznych i sakramentalnych Kościół jednoczy się wewnętrznie z Chrystusem, swoim Oblubieńcem”. Te najważniejsze dni w roku są już za nami. Powróćmy jeszcze raz do tych chwil.

Wielki Poniedziałek, Wtorek i Środa upłynęły pod znakiem Sakramentu Pokuty. Coraz więcej wiernych przychodziło do kościoła, by skorzystać z tego wielkiego daru, jakim jest Boże miłosierdzie.

W Wielki Czwartek o godz. 7.00 udzielono Komunii św. tym osobom, które nie mogły uczestniczyć w wieczornej Mszy św. O godz. 8.30 nasi Kapłani udali się do Katedry śś. Apostołów Piotra i Pawła na Mszę św. Krzyżma. Ta Eucharystia, „w której Biskup, koncelebrując ze swoim prezbiterium, konsekruje Krzyżmo Święte i błogosławi inne oleje, jest jakby ujawnieniem jedności prezbiterów ze swoim Biskupem w jednym i tym samym kapłaństwie i w posłudze Chrystusa”.

W Wielki Czwartek w naszej świątyni została wykonana dekoracja, którą tworzyły dwa kosze z bułkami i chlebem, pięknie otoczone bluszczem. O godz. 18.00 nastąpił punkt kulminacyjny całego dnia – Msza św. Wieczerzy Pańskiej. „Mszą sprawowaną w wieczór Wielkiego Czwartku rozpoczyna Kościół Paschalne Triduum. Przypomina ową Ostatnią Wieczerzę, kiedy to Pan Jezus, tej nocy, której był wydany i umiłowawszy swoich na świecie aż do końca, ofiarował Bogu Ojcu pod postaciami chleba i wina swoje Ciało i swoją Krew, dał Apostołom do spożycia oraz im i ich następcom w kapłaństwie nakazał, aby je ofiarowali. Cała wewnętrzna uwaga winna się kierować ku misteriom upamiętnianym zwłaszcza w tej Mszy św.: jest to ustanowienie Eucharystii, ustanowienie stanu kapłańskiego oraz Pańskie przykazanie bratniej miłości”. Przy ołtarzu pojawił się ks. Proboszcz, księża Wikarzy, ministranci, Dzieci Maryi oraz górnicy ze sztandarem. Chór parafialny ubogacił Eucharystię swoim śpiewem. Podczas hymnu „Chwała na wysokości Bogu” rozdzwoniły się dzwony na wieży kościelnej, a także dzwonki w świątyni, które potem zamilkły aż do „Glorii” podczas Wigilii Paschalnej. To samo dotyczyło organów. Po Komunii  świętej, którą przyjęliśmy pod dwiema postaciami, przedstawiciele Parafialnej Rady Duszpasterskiej w imieniu całej parafii podziękowali naszym drogim Kapłanom za trud ich codziennej pracy, złożyli życzenia, a także wręczyli kwiaty i drobne upominki. Następnie uformowała się procesja i Najświętszy Sakrament został przeniesiony do Ciemnicy. Wieczorną adorację poprowadziła młodzież, a także chór parafialny. Modlitewne czuwanie zakończyło się o godz. 22.00. Po Mszy św. nastąpiło obnażenie wszystkich ołtarzy. Ks. Proboszcz zachęcił także wszystkich wiernych do podzielenia między sobą bułek i chlebów leżących przed ołtarzem, na pamiątkę wspólnej wieczerzy w naszym parafialnym wieczerniku.

Wielki Piątek rozpoczął się o godz. 7.00 tzw. Ciemną Jutrznią czyli modlitwą brewiarzową Kościoła. O godz. 9.30 ks. Jacek poprowadził Drogę Krzyżową dla dzieci. Kiedy wybiła godz. 15.00 rozpoczęła się Godzina Miłosierdzia. W czasie tego nabożeństwa spłynęły na nas niezliczone łaski Boże. Sam Chrystus zapewnił nas o tym poprzez św. s. Faustynę. „O trzeciej godzinie błagaj mojego miłosierdzia, szczególnie dla grzeszników, i choć przez krótki moment zagłębiaj się w mojej męce, szczególnie w moim opuszczeniu w chwili konania. Jest to godzina wielkiego miłosierdzia dla świata całego. Pozwolę ci wniknąć w mój śmiertelny smutek; w tej godzinie nie odmówię duszy niczego, która mnie prosi przez mękę moją…” (Dz. 1320). W innym miejscu Dzienniczka czytamy: „Przypominam ci, córko moja, że ile razy usłyszysz, jak zegar bije trzecią godzinę, zanurzaj się cała w miłosierdziu moim, uwielbiając i wysławiając je; wzywaj jego wszechmocy dla świata całego, a szczególnie dla biednych grzeszników, bo w tej chwili zostało na oścież otwarte dla wszelkiej duszy. W godzinie tej uprosisz wszystko dla siebie i innych; w tej godzinie stała się łaska dla świata całego – miłosierdzie zwyciężyło sprawiedliwość (…)” (Dz. 1572).

„W tym dniu, w którym „Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha”, Kościół rozmyślając nad Męką swojego Pana i Oblubieńca oraz adorując Krzyż, wspomina swoje narodzenie z boku Chrystusa umierającego na Krzyżu i wstawia się do Boga za zbawienie całego świata. Zgodnie z najdawniejszą tradycją Kościół nie sprawuje w tym dniu Eucharystii; Komunii świętej udziela się wiernym jedynie podczas liturgii ku czci Męki Pańskiej. Wielki Piątek Męki Pańskiej jest w całym Kościele dniem pokuty, w którym obowiązuje zachowanie wstrzemięźliwości i postu”. W naszej świątyni wielkopiątkowe uroczystości Męki Pańskiej rozpoczęły się o godz. 18.00. Wyjście do ołtarza odbyło się w zupełnej ciszy. Następnie Księża leżeli krzyżem przed ołtarzem, a wszyscy wierni modlili się wraz z nimi na klęcząco. Czynność ta oznacza „zarówno upokorzenie „człowieka ziemskiego”, jak i smutek i ból Kościoła”.

Modlitwa powszechna w Wielki Piątek ma nieco inny charakter niż w pozostałe dni roku. Jest ona „zanoszona według tekstu i formy przekazanych od najdawniejszych czasów i z całym bogactwem intencji, które dobrze wyrażają powszechny zasięg Męki Chrystusa zawieszonego na Krzyżu za zbawienie całego świata”. Kolejną, centralną częścią uroczystości Wielkiego Piątku, była adoracja Krzyża. Ks. Proboszcz wszedł głównymi drzwiami trzymając zasłonięty Krzyż. Odsłaniał go trzykrotnie, śpiewając przy tym „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata”. Wierni odpowiadali „Pójdźmy z pokłonem” i na kolanach oddawali cześć Krzyżowi. Do osobistej adoracji Krzyża tradycyjnie przystąpili Księża, nadzwyczajni szafarze Komunii św., Służba Liturgiczna, Dzieci Maryi i mężczyźni. Po Komunii świętej Najświętszy Sakrament został przeniesiony do Bożego Grobu. Po krótkiej adoracji w milczeniu Pan organista zaintonował śpiew „Gorzkich Żali”. Podobnie jak poprzedniego dnia, wieczorne czuwanie poprowadziła młodzież i chór parafialny. Z serca dziękujemy wszystkim, którzy wspólnie z nami trwali na modlitwie. Ci wierni, którzy nie mieli okazji zrobić tego wcześniej, przystąpili do adoracji Krzyża po skończonych uroczystościach.

Wielka Sobota także rozpoczęła się o godz. 7.00 Ciemną Jutrznią. Od godz. 8.00 do 12.00 przy Bożym Grobie adorowały poszczególne grupy parafialne: Parafialna Rada Duszpasterska, Żywy Różaniec, Apostolstwo Miłosierdzia Bożego, Apostolstwo Dobrej Śmierci, Parafialne Koło Caritas, a także mniejszość niemiecka. Dzieci Maryi poprowadziły adorację dla dzieci, a na jej zakończenie wręczyły nagrody za obrazki zebrane podczas Mszy szkolnych w Wielkim Poście, za ręcznie robione krzyże i najpiękniejsze palmy z Niedzieli Palmowej. O godz. 12.00, 13.00, 14.00 i 15.00 odbyły się święcenia pokarmów. W tym czasie, przed kościołem, marianki przeprowadziły zbiórkę pieniędzy na rzecz dzieci z naszej parafii i na półkolonie. Z serca dziękujemy za każdą złożoną ofiarę. W Wielką Sobotę nasza świątynia piękniała z minuty na minutę. Siostra Faustyna przygotowywała śnieżnobiałe obrusy i szaty liturgiczne, jedne Panie sprzątały kościół, drugie przystrajały ołtarze cudownymi kwiatami, ministranci czyścili dzwonki, Księża spowiadali, przygotowywali wieczorną liturgię, marianki zadbały m.in. o gablotki, a przy Bożym Grobie nieprzerwanie trwała modlitwa. O godz. 22.30 rozpoczął się spektakl teatralny w wykonaniu młodzieżowej grupy teatralnej, przygotowany wraz z ks. Proboszczem. Scenariusz oparto o „Hymn o miłości” św. Pawła. O godz. 23.00 przystąpiliśmy do obchodów Wigilii Paschalnej. „Wigilia tej nocy ma następujący układ: po krótkim obrzędzie światła (jest to pierwsza część Wigilii) Kościół święty rozważa wielkie dzieła, jakich Pan Bóg dokonał od początku dla swego ludu, oraz wyraża ufność w słowo i obietnice Boże (część druga czyli liturgia słowa); następnie wraz ze swymi nowymi członkami, odrodzonymi w chrzcie (część trzecia), zostaje zaproszony do stołu, który Pan przygotował Kościołowi, jako upamiętnienie Jego śmierci i zmartwychwstania, w oczekiwaniu na Jego przyjście (część czwarta)”. Święcenie ognia, którym zapalono Paschał odbyło się na zewnątrz. Procesja do kościoła „kroczyła za przewodem jedynie światła Paschału.” „Jak synowie Izraela nocą szli za przewodem słupa ognia, tak chrześcijanie idą stopniowo w ślady Zmartwychwstałego Chrystusa. Światło od świecy paschalnej stopniowo rozszerzało się na świece trzymane przez wiernych, podczas gdy lampy elektryczne pozostawały jeszcze zgaszone.” Ks. Joachim odśpiewał exultet czyli orędzie wielkanocne. Następnie wysłuchaliśmy czytań ze Starego Testamentu, które opisywały historię naszego zbawienia. I wreszcie nadszedł moment, kiedy usłyszeliśmy trzykrotne, radosne „Alleluja”. Zwieńczeniem całej liturgii słowa jest Ewangelia mówiąca o Zmartwychwstaniu Pańskim. Po kazaniu ks. Joachima, które zakończyło się piosenką Piotra Rubika „Psalm z Krakowem”, odbyło się odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych, a po nich szczyt Wigilii Paschalnej czyli Msza Święta. Radości ze Zmartwychwstania Pańskiego nie należy zachować tylko dla siebie, ale dzielić się nią z całym światem. Dlatego też zakończeniem wszelkich modlitw była uroczysta procesja rezurekcyjna wokół kościoła, podczas której śpiewaliśmy „Wesoły nam dzień dziś nastał”, a fakt ten obwieszczały także bijące dzwony.

Bogu niech będą dzięki za to, że mogliśmy przeżyć te wspaniałe chwile, towarzyszyć Chrystusowi zmierzającemu na Golgotę i zobaczyć Jego pusty grób.

Z serca dziękujemy wszystkim wiernym za wspólną modlitwę i udział w uroczystościach. Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do uświetnienia całego Triduum i świąt. Dziękujemy Panom i ks. Proboszczowi, którzy włożyli trud w budowę Ciemnicy i Bożego Grobu, a także w powstanie wszelkich dekoracji świątecznych, które stworzyły niezwykle uroczysty i podniosły nastrój.

 

W tekście zostały użyte cytaty zaczerpnięte z Listu okólnego o przygotowaniu i obchodzeniu świąt paschalnych Kongregacji Kultu Bożego z 16 stycznia 1988 r., a także cytaty z Dzienniczka Św. s. Faustyny.